Norman Foster
1935, Manchester
- .
|
İngiliz mimar.
Özellikle 1970’lerde gerçekleştirdiği yönetim binaları ve high-tech (ileri teknoloji) uygulamalarıyla tanınır.
Manchester Üniversitesi Mimarlık ve Kent Tasarımı bölümlerini bitiren Foster, Yale Üniversitesi’nde lisansüstü çalışmasını yaptığı sırada Rogers ile tanışmış, 1963’te eşi Wendy, Rogers ve Sue Rogers ile birlikte Foster Associates’i kurmuştur. Gençliğinde özellikle Wright ve Le Corbusier’den etkilenen Foster, temelde modern mimarlığın savunucularındandır. Ona göre teknoloji, insan gereksinimlerini karşılamak üzere, bir amaç olmaktan çok bir araç olarak kullanılmalıdır. Ancak Foster’ın mimarlığı taşıyıcı strüktürün öne çıktığı ve ileri teknolojinin ağırlıklı olarak kullanıldığı yapılardan oldukça farklıdır. Er küçük yapı bileşeninden ana strüktüre kadar her noktada yalnızca teknolojik olanaklardan yararlanmakla kalmayıp, çoğu zaman teknolojiyi zorlayan Foster, tasarımlarında temel mekansal kurguyu, mimarlığın insana ilişkin boyutunu ve tarihi de göz ardı etmemiştir. Uluslar arası düzeyde adını duyurduğu Hong Kong’daki Şanghay Bankası Binası’nda (1979-1986) en küçük ayrıntıdan ana taşıyıcı strüktüre kadar, tümüyle ileri teknolojiyi kullanmakla birlikte, yapının mevcut kent dokusu içinde yer alması nedeniyle özellikle mekansal kurguda geçmişe göndermeler de yapmıştır. Yeni modernizmin ilk örneklerinden sayılan Wilis Faber ve Dumas Merkez Binası’da (1971-1975) Ipswich Kenti’nin mevcut ortaçağ dokusu dikkate alınarak tasarlanmıştır. ‘Sir’ ünvanıyla onurlandırılmış olan Foster’ın öteki önemli yapıtları arasında Reliance Controls Binası (1965-1966, Swindon), Sainsbury Görsel Sanatlar Merkezi (1974-1978, Norwich, Londra) ve eki (Crescent Wing; bit. 1991), Stansted Havaalanı Terminal Bölgesi (1981 – 1991, Londra), Carre d’Art Çağdaş Sanat ve Medya Merkezi Binası (1984-1992, Nimes), Telekomünikasyon Kulesi (1988-1991, Barselona), ITN Merkez Binası (1989-1990, Londra) ve Yüzyıl Kulesi (1991, Tokyo) dikkati çeken uygulamalarıdır.
|
Kaynak :
Y. Salman,"Foster, Norman", Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi, C.1, S.601, Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul, 1997.
|
|