HALİT REFİĞ FİLMLERİNDE AŞK VE ÖLÜM MEKANLARI |
Hanım (1989)
Mekânlarla kurduğumuz kişisel ilişkiler, mekânların manevi boyutunu ortaya çıkarır. Bu boyutu, mekânlara yüklediğimiz anlamlarla biçimlendiririz. Konutlar ise en çok ilişki kurulan, en fazla anlam yüklenen ve kimliğimizi en çok yansıttığımız mekânlardır.
Olcay Hanım, yenik düştüğü hastalığı ile ölümü beklerken, yitirilmiş değerlere karşı son kalesini, eski ahşap konağını savunur, satılmasına karşı direnir. Olcay Hanım konağı ile, konağı ‘efendilik’ kavramı ile, ‘efendilik’ kavramı ise eski İstanbul kültürü ile özdeşleşir. Ve işte ‘bildik yalıların çoğu insanlarıyla birlikte’ ortadan kaybolmaktadır. Olcay Hanım da sonuna kadar, kişiliğini yansıttığı ve kişiliğini yansıtan konağına tutunur.