|
|
|
|
Tasarlayan ve İnşa Eden
|
İlkeleri Olan Restoratör
|
Öğreten ve Örgütleyen
|
Düşünen ve Yazan
|
Bitirirken
|
1909-1911 Fethiye Medresesi Çarşamba, İstanbul
|
1911 Kamer Hatun Camisi Beyoğlu, İstanbul
|
1911 Birinci Vakıf Hanı Eminönü, İstanbul
|
1911 Üçüncü Vakıf Hanı Beyoğlu, İstanbul
|
1911 Dördüncü Vakıf Hanı Eminönü, İstanbul
|
1911 Vani Efendi Medresesi Eminönü, İstanbul
|
|
1870-1891
|
1870-1909
|
1901 Sadrazam Ahmed Cevad Paşa Türbesi Fatih, İstanbul
|
1909 -1919
|
1911-1913 Kuloğlu Camisi Bostancı, İstanbul
|
1911-1913 Mahmud Şevked Paşa Türbesi Şişli, İstanbul
|
1913 Karaağaç Gar Binası ,Edirne
|
1913 Medreset-ül Kuzat Beyazıt, İstanbul
|
1913-1917 Sultan III. Mustafa Mekteb-i İbtidaisi Üsküdar, İstanbul
|
1915 Dar-ül Ülum ,Medine
|
1919-1922 Harikzedegân Katevleri Laleli, İstanbul
|
1919-1927
|
1925-1927 Vakıf Oteli / Ankara Palas, Ankara
|
1925-1927 İkinci Vakıf Apartmanı ,Ankara
|
1925-1927 Gazi İlk Muallim Mektebi, Ankara
|
1925-1927 Devlet Demiryolları İdare-i Umumiyesi için Bina, Ankara
|
1925-1927 Belvü Palas, Ankara
|
13 Temmuz 1927
MİMAR KEMALEDDİN: TARİHİN DÖNÜM NOKTALARINDA BİR YAŞAM (1870-1927)
Tasarlayan ve İnşa Eden
1887’de başladığı Hendese-i Mülkiye’de daha öğrenci iken Sanayi Madalyası almıştı. Çalışkan ve yaratıcı olmalıydı. Mühendislik derslerinden çok Prof. Jasmund’un mimarlık derslerinin ilgisini çekmesi ve de Prof. Jasmund’un onu kendisine yardımcı seçmesi de bu kişilik özelliklerine bağlanabilir.
Öğrenmeye ve denemeye açık bir tasarımcı kimliği sergileyen Kemaleddin, hem de özgüven sahibi bir mimar portresi veriyor.
Jasmund ve Almanya bağlantıları onun tasarım anlayışında ne denli etkili olsa da referanslarının genişliği önemlidir. Bir erken dönem yapısı olan Ratip Paşa Konağı’nın ’su veya Harikzedegan Apartmanlarının Fransız sosyal konutlarıyla olan bağı, Evkaf-ı Hümayun Nezareti tasarımındaki çizgi, III: Vakıf Hanı’nın seçmeci üslubu veya Hüsnü Paşa Türbesi’nin Empire çizgisi göz ardı edilemez.
Kuşkusuz, Kemaleddin yapıtı ideolojik bağlantıları baskın bir görüntü sunar. Ne var ki burada da ideolojisini yaratıcılığı ile beslemektedir. İdeolojisinin bir mimarlık ekolüne dönüşmesi, çalışkanlığı ve örgütleme ustalığı veya öğretme becerisi/ öğretmenlik disiplini ile beslense de asıl olan hep yaratıcı yeteneği ve kendine güveni oldu.
Bu güvenin sarsılma olasılığı belirdiğinde de zaten yaşamı sona erdi.
"Kahramanın trajik bir son yaşamasını, erken gelen ölümün önlediği bir öyküydü"mimarlığı.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|